เรื่องน่ารู้สู่ความปลอดภัย




 

เห็นของตกน้ำ...ห้ามเก็บ

จากกรณีตัวอย่างอันน่าสะเทือนใจมากมาย จะพบได้ว่า สาเหตุการพลาดพลั้ง
ที่ทำให้เด็กๆต้องจมน้ำเสียชีวิตนั้น
มักจะมีความละม้ายใกล้เคียงกัน กระทั่งกลายเป็นเหตุร้ายที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่จบสิ้น

ไม่ว่าจะเพราะแค่เผลอหลับ ,
แค่เดินไปรับโทรศัพท์ หรือการปล่อยให้เด็กเดินห่างออกไป
…ฯลฯ... ในส่วนของเด็กๆเอง เรายังพบพฤติกรรมบางอย่างของพวกเขา
ที่ผู้ใหญ่จะต้องสอน ต้องตักเตือนไว้ก่อนจะเกิดเหตุอันน่าสลดใจ นั่นก็คือ

ห้ามเก็บของที่ตกน้ำ
มิฉะนั้นอาจเกิดเหตุร้ายเช่นเดียวกับ.......................


--------------------------

รองเท้ายางสีชมพูสด


หลังจากที่ย่าเล็ก ยกข้าวให้หนูหนิง(หลานสาว วัย 6 ขวบ) 
มานั่งหม่ำหน้าจอทีวีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ย่าจึงค่อยๆลุกขึ้นไป ขยำข้าวกับหมูปิ้งใส่ชามแล้วเอาไปให้
ไอ้ดำ(ลูกหมา)ที่เลี้ยงไว้หลังบ้าน

หนูหนิงมองออกไปหน้าบ้านก็พบว่า
มีเด็กหญิงข้างบ้านวัยเดียวกัน กำลังวิ่งเล่นกันเป็นที่สนุกสนาน
หนิงจึงเดินออกไปหา แล้วขอวิ่งเล่นด้วยคน
แต่เธอก็เล่นกับเพื่อนอยู่เพียงครู่เดียว ก็เดินแยกออกไปตามลำพัง
และเดินเลยไปที่ริมคลองที่อยู่ถัดไปอีกไม่ไกล

พลันที่หนูหนิงจับจ้องมองรองเท้ายางสีชมพูสดข้างหนึ่ง
ที่ลอยละล่องมากับพื้นน้ำในคลอง
สีสันสดใสของมันคงจะสร้างความดึงดูดใจให้กับเด็กน้อย
เธอจึงหันกลับไปเรียกเพื่อนที่เพิ่งเล่นกันเมื่อครู่ให้มาดูด้วยกัน

เด็กทั้งสามจึงยืนมอง เจ้ารองเท้ายางสีสดค่อยๆลอยเหนือพื้นน้ำมาช้าๆ
เมื่อใกล้เข้ามา เพียงชั่วครู่ ... หนูหนิงก็เดินลงน้ำไป...
แล้วตรงไปคว้าเจ้ารองเท้าที่ลอยมา เธอหยิบขึ้นมาดูพลิกไปพลิกมา 
แล้วก็เขวี้ยงออกไปอย่างสุดกำลัง รองเท้าพเนจรข้างนั้น
จึงลอยลิ่วห่างจากฝั่งออกไป

หนูหนิงเกิดนึกสนุกขึ้นมาอย่างไรก็ไม่ทราบ 
จึงเดินย่ำน้ำ เพื่อตามไปเก็บสิ่งที่เธอเพิ่งเขวี้ยงออกไป   และแล้ว

...ก่อนที่มือจะเอื้อมไปหยิบรองเท้าสีสดนั้น ด้วยความทั้งลื่น และเหนียว
ของพื้นน้ำที่เต็มไปด้วยขี้โคลนขี้เลน หนิงจึงลื่นไถลและพลัดตกลงไปในน้ำ
แล้วก็ไม่สามารถดันตัวขึ้นมา จึงได้แต่ตะกุยตะกายดิ้นเร่าอยู่ใต้น้ำ ...กระทั่งแน่นิ่งไป
 
ด้วยความไร้เดียงสาของเพื่อน 2 คนที่อยู่ในเหตุการณ์ พวกเธอจึงได้แค่เดินกลับบ้าน
แล้วกว่าจะเล่าเรื่องร้ายนี้ให้ผู้ใหญ่รู้  ก็หลังจากที่เวลาผ่านไป ถึง 2 ชั่วโมงแล้ว 
เราจึงได้พบหนิงอยู่ในสภาพเสียชีวิต......


------------------------

 ตะกร้าของหนู

เย็นนี้สุดใจคุณแม่ลูกสอง ให้รู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว และเพลียซะเหลือเกิน
สองวันที่ผ่านมานี้ เสื้อผ้าที่ลูกค้านำมาให้ซัก มีปริมาณมากกว่าปกติ
แต่ถึงเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ายังไงก็ยังน่าดีใจ เพราะนั่นหมายถึง
การมีรายได้เข้าบ้านที่เพิ่มขึ้น จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระของสามี
ผู้เป็นช่างไม้รับงานต่างจังหวัด

หลังจากเข้าครัวทอดไข่เจียวให้เจ้าเอก( 4 ขวบ) และหนูนิด( 2 ขวบครึ่ง)
กินเป็นกับข้าวง่ายๆในวันที่แสนเพลีย 
จากนั้นเธอก็มานั่งพักผ่อนที่โซฟาแล้วก็เคลิ้มหลับไป.....
ปล่อยให้ลูกทั้งสองนั่งกินข้าวกันอยู่หน้าจอทีวี 
โดยหารู้ไม่ว่า...ยังไม่ทันที่ข้าวจะพร่องจาน จู่ๆเจ้าเอกจอมซ่าก็จูงน้องนิดให้ลุกขึ้น
แล้วเดินออกจากบ้านด้วยกัน ! โดยหนูนิดได้ถือตะกร้าเล็กๆใบโปรดออกไปด้วย 
ทั้งคู่ตั้งใจจะออกไปเดินเล่นที่ตลาดหรือไม่ ไม่มีใครรู้ 
รู้แต่ว่าเมื่อสองศรีพี่น้องพากันเดินลัดเลาะจากชุมชน
เดินทะลุไปถึงชายคลอง แล้วหนูนิดได้ทำตะกร้าใบเล็กนั้นตกลงไปในน้ำ

ขณะที่ยืนกับพี่เอก ดูน้ำที่ริมคลอง
หนูนิดทิ้งตัวลงน้ำทันที...และพยายามเดินเข้าไปใกล้ตะกร้า เพื่อเอื้อมมือไปคว้าเก็บ
แต่แล้วคงด้วยความลื่นและชันของพื้นใต้น้ำ เธอจึงลื่นไถล และพลัดจมลงไปในน้ำทันที!
แล้วหนูนิดก็ไม่สามารถพยุงตัวขึ้นได้เลย...


 เจ้าเอกพี่ชายเห็นเข้าดังนั้น จึงวิ่งเรียกผู้ใหญ่ที่เดินผ่านมา
“  ช่วยด้วยครับ...น้องของผมจมน้ำ... ” แต่อนิจจา!  ใครที่ได้ยิน ต่างก็ไม่มีใครเชื่อ !!!
คงคิดกันว่า เจ้าเด็กน้อยคงนึกสนุกกับการหลอกผู้ใหญ่ให้วุ่นวายเล่น !  ขืนวิ่งหน้าตั้งไปช่วย
ก็มีหวังถูกพวกทโมนไพรทั้งหลายหัวเราะเยาะกัน จนฟันน้ำนมร่วงแน่

และเพราะความเชื่อเช่นนี้เอง ...หนูนิดจึงต้องจมน้ำตายอย่างไม่มีใครแยแส...

-----------------------------------


ซามูไรจมน้ำ

หลังเที่ยง  ย่าจันหอบกะละมังใส่กองผ้า เพื่อมาพักที่ริมน้ำ( เชิงสะพานพิบูลฯบางซื่อ)
เจ้าหนูคิม( 3ขวบครึ่ง) ขอตามย่ามาด้วย ย่าให้นั่งดูทีวีบ้านคุณน้าข้างบ้านก็ไม่ยอม
แถมเดินผ่านร้านขายของเล่น ยังตื้อย่าขอซื้อดาบพลาสติก 1 เล่ม
แล้วก็ยิ้มย่องผ่องใส ถือดาบกวัดแกว่งไปมา ดังเซียนซามุไรที่เคยเห็นในทีวี

เมื่อมาถึงริมน้ำ หนูคิมก็ยังคึกคักฟาดดาบไปมา ออกท่างิ้วกำลังภายใน
ส่วนย่าจันก็นั่งซักผ้า ที่กระดานไม้ริมน้ำ 
อาจเพราะย่าตั้งหน้าตั้งตาทำงานตรงหน้าให้เสร็จ
เพราะยังมีงานบ้านอื่นๆที่รออยู่ จึงได้หลงลืมไปเลยว่า
ขณะนี้หลานชายวัย 3 ขวบครึ่ง กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย

เพราะเขากำลังเดินลงน้ำเพื่อจะไปเก็บดาบพลาสติก ที่เหวี่ยงเล่นจนตกลงไปในคลอง
โดยไม่รู้เลยว่า หากเดินลุยลงไประดับน้ำมันจะไม่ใช่สูงแค่เข่า พื้นด้านล่างนั้น
มันมีทั้งสูงๆต่ำๆ และดินใต้น้ำนั้น มันก็ยุบตัวลงได้ทุกเมื่อ

แล้วในที่สุด เด็กชายคิม ก็ต้องจมน้ำลงไป ก่อนที่มือจะเอื้อมถึงดาบพลาสติกแสนรักของตน
กว่าย่าจะรู้ว่าหลานหายไปไหน... กว่าจะเรียกคนมาช่วย...กว่าคนที่ช่วยจะงมหาหลานจนพบ 
และ กว่าจะส่งถึงโรงพยาบาล.....ทั้งหมดนี้กินเวลาถึงกว่า 2 ชั่วโมง...

ดังนั้น  คำตอบของแพทย์ย่อมคือ...เด็กเสียชีวิตก่อนมาถึงโรงพยาบาลแล้วครับ......

www.csip.org

 
 
 
 
 << กรกฎาคม  2 5 5 7 >> 
อา พฤ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mailing list
** กรุณากรอก Email **
 

 

 

 

 

 

Website pages content copyright © 2003 csip.org allright reserved.